සාමාධිය

නීල වරල දිගු ළැමතෙක් වනාලා..
නීල නයන නෙතඳුන් ගල්වාලා..
පුල් නිල් උපුල් මල් සවනේ ගසාලා..
කිම් හැරයන්නෙ සිත් කුමරි මා මන පිනාලා..

තුන් කල් තුමුල මල් රොන් නොවින්ද..
සිහිනෙන් පමණි නුඹ හා මා නොනින්ද..
අළුයම තිමිර සේ නුඹෙ රුව බොඳවීද..
පින් මඳ කමට දැන් මා තැවෙනු කුමටද..

සමොනළ මුදුන උල්පත දිය නොම හිඳෙන..
දොම්නස සොමිගෙ රැයෙහිම සෝදා හරින..
වීරිය කරමි පුල් නෙළුමක් සොයන්න..
මසිත් සාමාධියට නෙළුමක් මතු පුදන්න..